Janna Anand Jasjot
Art has always been a way of making sense of the spaces in between.
-
From an early age, I found myself living between two worlds. Between home and the outside world. Between what was expected of me and what I deeply felt. Between intuition and logic, the feminine and the masculine. I grew up in an environment where the outside world was seen as something to fear, and where there was little room for an individual voice or inner truth.
That tension stayed with me. Through my studies in Fine Arts and Interior Architecture, into my studio, and eventually back to myself. For a long time, I searched for something that could bring those worlds together.
Only later did I realise that the tension itself had become my work.
It was not my answers that shaped me, but the moments when I lost my way. Times of doubt, resistance and darkness kept bringing me back to the same question: what happens when we stop trying to control or fix, and instead truly listen to what wants to emerge?
Along the way, rituals, circles, meditation, Kundalini Yoga, retreats, and encounters with different people and ways of seeing gradually brought me closer to a way of living where creating and feeling, structure and surrender, no longer stood in opposition, but began to strengthen one another.
In my studio, that exploration takes shape through mixed media. Not to illustrate an idea, but to explore what often remains unseen: the subtle interplay between energy and matter, the inner and the outer, dissolution and renewal.
Out of that exploration grew what I now call Artistic Alchemy.
Not as a method, but as an ongoing practice of remembering, trusting and paying attention. A movement of returning, layer by layer, to what has always been there.
-
Van jongs af aan leefde ik tussen twee werelden. Tussen thuis en de buitenwereld. Tussen wat van mij verwacht werd en wat ik diep vanbinnen voelde. Tussen intuïtie en logica, het vrouwelijke en het mannelijke. Ik groeide op in een omgeving waar de buitenwereld als gevaarlijk werd gezien en waar weinig ruimte was voor een eigen stem of innerlijke waarheid.
Die spanning bleef me volgen. Naar mijn studies beeldende kunsten en interieurarchitectuur, naar mijn atelier en uiteindelijk naar mezelf. Lange tijd zocht ik naar iets dat die werelden met elkaar kon verbinden.
Pas later besefte ik dat die spanning zelf mijn werk was.
Het waren niet mijn antwoorden die me vormden, maar de momenten waarop ik vastliep. Twijfel, weerstand en donkere periodes brachten me telkens terug naar dezelfde vraag: wat gebeurt er als je niet probeert te controleren of te herstellen, maar werkelijk luistert naar wat zich wil tonen?
Onderweg brachten rituelen, cirkels, meditatie, Kundalini Yoga, retraites en ontmoetingen met verschillende mensen en manieren van kijken me steeds dichter bij een manier van leven waarin creëren en voelen, structuur en overgave, elkaar niet langer uitsluiten maar juist versterken.
In mijn atelier krijgt die zoektocht vorm in mixed media. Niet om een idee te illustreren, maar om te onderzoeken wat vaak onzichtbaar blijft: de subtiele wisselwerking tussen energie en materie, tussen het innerlijke en het uiterlijke, tussen afbreken en opnieuw ontstaan.
Uit die zoektocht groeide wat ik vandaag Artistic Alchemy noem.
Niet als methode, maar als een voortdurende practice van herinneren, vertrouwen en aandacht. Een beweging waarin we laag voor laag terugkeren naar wat altijd al aanwezig was.